Podatek od Gruntu: Fundament Lokalnych Finansów i Klucz do Zrozumienia Obciążeń Nieruchomości
W polskim systemie prawnym posiadanie nieruchomości wiąże się z szeregiem obowiązków, a jednym z najważniejszych jest uiszczanie podatku od nieruchomości. Kluczowym elementem tego obciążenia jest podatek od gruntu, czyli od terenu, na którym posadowione są budynki czy inne budowle. Choć na pierwszy rzut oka może wydawać się to prostą daniną, w rzeczywistości kryje się za nią wiele niuansów, zmiennych i regulacji, które mają bezpośredni wpływ na budżet każdego właściciela czy użytkownika nieruchomości. Zrozumienie mechanizmów jego naliczania, zakresu opodatkowania, a także potencjalnych zwolnień i najnowszych zmian w przepisach, jest niezbędne do efektywnego zarządzania własnym majątkiem.
Podatek od nieruchomości stanowi jedno z kluczowych źródeł dochodów dla budżetów gmin w Polsce. Jego stabilność i przewidywalność są niezwykle istotne dla samorządów, ponieważ umożliwiają finansowanie lokalnych inwestycji, utrzymanie infrastruktury czy świadczenie usług publicznych. Z perspektywy obywatela, jest to natomiast cykliczny wydatek, który wymaga bieżącego monitorowania i planowania. Wysokość podatku jest uzależniona od wielu czynników, takich jak lokalizacja, powierzchnia, przeznaczenie nieruchomości, a nawet decyzje podejmowane corocznie przez rady gmin. Warto zaznaczyć, że w wyniku ewolucji prawa podatkowego, zwłaszcza w ostatnim czasie, pojawiają się nowe definicje i zasady, które jeszcze precyzyjniej określają zasady opodatkowania, co jest kluczowe dla wszystkich podmiotów na rynku nieruchomości.
Co Podlega Opodatkowaniu Podatkiem od Nieruchomości? Kompleksowa Analiza Przedmiotu Opodatkowania
Podatek od nieruchomości, zgodnie z ustawą o podatkach i opłatach lokalnych, obejmuje trzy główne kategorie: grunty, budynki lub ich części, a także budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Zrozumienie każdej z tych kategorii jest fundamentalne dla prawidłowego obliczenia podatku.
Grunty: Opodatkowaniu podlegają praktycznie wszystkie rodzaje gruntów, z pewnymi istotnymi wyjątkami. Kluczowe jest rozróżnienie ich przeznaczenia. Na przykład, grunty pod budynkami mieszkalnymi są opodatkowane według niższych stawek niż grunty wykorzystywane do celów komercyjnych. Co więcej, sam system ewidencji gruntów i budynków (EGiB) odgrywa tu decydującą rolę, ponieważ to właśnie dane zawarte w katastrze są podstawą dla organów podatkowych do naliczania zobowiązania. Precyzyjne określenie powierzchni gruntu w metrach kwadratowych dla każdej kategorii użytkowania jest więc pierwszym krokiem do prawidłowego obliczenia podatku.
Budynki lub ich części: Zgodnie z definicją ustawową, budynkiem jest obiekt budowlany w rozumieniu prawa budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Opodatkowaniu podlega powierzchnia użytkowa budynków (lub ich części). Warto pamiętać, że nie wszystkie części budynku są opodatkowane w ten sam sposób. Na przykład, piwnice czy pomieszczenia techniczne mogą mieć inne zasady naliczania podatku niż powierzchnia mieszkalna czy biurowa.
Budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej: To najbardziej złożona kategoria. Budowle to obiekty, które nie są budynkami, takie jak mosty, wiadukty, wieże, sieci techniczne, urządzenia przemysłowe, a nawet instalacje. Kluczowym kryterium jest tu jednak ich związek z prowadzeniem działalności gospodarczej. Jeśli dana budowla służy celom biznesowym, podlega opodatkowaniu od wartości początkowej, ustalonej dla celów amortyzacji. Jeżeli zaś budowla nie jest wykorzystywana do działalności gospodarczej (np. prywatna altanka na działce), z reguły nie podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. To rozróżnienie jest szczególnie ważne dla przedsiębiorców, którzy muszą dokładnie klasyfikować swoje aktywa.
Wyjątki od reguły – użytki rolne i lasy: Ustawa przewiduje zwolnienia dla gruntów sklasyfikowanych jako użytki rolne (z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza) oraz lasów (z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność leśna). Oznacza to, że typowe pola uprawne czy lasy gospodarcze nie są objęte podatkiem od nieruchomości, ale podlegają odrębnym regulacjom – podatkowi rolnemu i leśnemu. Jednakże, jeśli na takim gruncie rolnym powstanie magazyn czy biuro, ta część gruntu oraz sama zabudowa zostaną opodatkowane podatkiem od nieruchomości. To samo dotyczy lasów, na których np. powstał tartak czy inne obiekty niezwiązane bezpośrednio z gospodarką leśną. To kluczowe rozróżnienie, które często bywa źródłem nieporozumień.
## Kto Płaci Podatek od Gruntu? Krąg Podmiotów Obowiązanych i Zasady Współodpowiedzialności
Obowiązek podatkowy w zakresie podatku od nieruchomości dotyczy szerokiego kręgu podmiotów, zarówno osób fizycznych, prawnych, jak i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej (np. spółki jawne, komandytowe). Zrozumienie, kto jest podatnikiem, jest kluczowe dla prawidłowego wypełniania obowiązków fiskalnych.
Głównymi adresatami tej daniny są:
1. Właściciele nieruchomości: To najbardziej oczywista kategoria. Niezależnie od tego, czy jest to osoba fizyczna, spółka, czy inny podmiot, każdy, kto posiada prawo własności do gruntu, budynku czy budowli, jest zobowiązany do uiszczania podatku.
2. Użytkownicy wieczyści gruntów: Instytucja użytkowania wieczystego, choć stopniowo wygaszana na rzecz pełnej własności, wciąż odgrywa istotną rolę. Użytkownik wieczysty, mimo że formalnie nie jest właścicielem gruntu (właścicielem jest Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego), posiada prawo do korzystania z nieruchomości przez bardzo długi okres (zwykle 99 lat) i jest traktowany na równi z właścicielem w zakresie obowiązków podatkowych. Oznacza to, że to on, a nie właściciel gruntu, ponosi ciężar podatku od nieruchomości za grunt objęty użytkowaniem wieczystym, a także za posadowione na nim budynki i budowle.
3. Posiadacze samoistni nieruchomości: Posiadacz samoistny to osoba, która faktycznie włada nieruchomością jak właściciel, mimo że nie posiada do niej tytułu prawnego (np. aktu notarialnego). Może to być sytuacja, w której ktoś korzysta z nieruchomości przez wiele lat, nie mając uregulowanego statusu prawnego. Zgodnie z przepisami, posiadacz samoistny również jest zobowiązany do płacenia podatku od nieruchomości. Jest to mechanizm mający na celu zapobieganie unikaniu opodatkowania w sytuacjach niejasnego statusu prawnego.
4. Posiadacze nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego: Dotyczy to sytuacji, gdy nieruchomość jest w posiadaniu innego podmiotu niż wymienieni wcześniej właściciele czy użytkownicy wieczyści, na przykład na podstawie umowy dzierżawy lub najmu. Wtedy obowiązek podatkowy spoczywa na podmiocie, który faktycznie włada nieruchomością.
Obowiązek podatkowy dla współwłaścicieli: Solidarna odpowiedzialność
Szczególne zasady dotyczą współwłasności nieruchomości. W przypadku, gdy nieruchomość posiada kilku właścicieli (np. rodzeństwo dziedziczące dom), wszyscy oni ponoszą solidarną odpowiedzialność za podatek od nieruchomości. Oznacza to, że urząd gminy może żądać zapłaty całego podatku od dowolnego ze współwłaścicieli, niezależnie od wysokości jego udziału procentowego w nieruchomości.
Przykład praktyczny: Pan Jan i Pani Anna są współwłaścicielami domu i działki, każdy z udziałem 50%. Podatek od nieruchomości za cały rok wynosi 1000 zł. Jeżeli Pan Jan nie zapłaci swojej części, gmina ma prawo zażądać całej kwoty 1000 zł od Pani Anny. Pani Anna, po uiszczeniu całej kwoty, ma następnie prawo dochodzić od Pana Jana zwrotu jego części (500 zł) na drodze cywilnoprawnej.
Zasada solidarności ma na celu ułatwienie gminom ściągalności podatku, eliminując konieczność dochodzenia należności od każdego współwłaściciela z osobna. Dla samych współwłaścicieli oznacza to jednak konieczność wewnętrznych ustaleń i rozliczeń, aby zapewnić sprawiedliwy podział kosztów. W praktyce często dochodzi do sytuacji, w której jeden ze współwłaścicieli reguluje całe zobowiązanie, a następnie rozlicza się z pozostałymi. Warto w takich przypadkach mieć jasno określone zasady i najlepiej potwierdzone pisemnymi ustaleniami, aby uniknąć przyszłych sporów.
Stawki Podatkowe i Metody Obliczania: Jak Samorządy Kształtują Wysokość Podatku od Gruntu?
Wysokość podatku od gruntu nie jest stała w całej Polsce. Jest ona determinowana przez dwa główne czynniki: maksymalne stawki określone w ustawie i stawki uchwalane corocznie przez rady gmin. To właśnie samorządy lokalne mają kluczową rolę w ustalaniu ostatecznych kwot obciążeń podatkowych.
Maksymalne Stawki Ustawowe
Minister Finansów, zazwyczaj pod koniec każdego roku, ogłasza maksymalne stawki podatku od nieruchomości, które będą obowiązywać w kolejnym roku podatkowym. Stawki te są waloryzowane o wskaźnik inflacji, co oznacza, że z roku na rok mogą ulegać niewielkim podwyżkom. Na przykład, na rok 2025 maksymalne stawki dla gruntów kształtują się następująco (należy pamiętać, że są to wartości poglądowe, ostateczne wskaźniki na 2025 rok zostały ogłoszone w Dzienniku Ustaw pod koniec 2024 roku, a ich wysokość jest ustalana na podstawie obwieszczenia Ministra Finansów):
* Grunty pod budynkami mieszkalnymi: Maksymalna stawka wynosi zazwyczaj około 1,15 zł za m² (przykładowa wartość dla 2025, podana w oryginalnym tekście 0.71 zł/m2 jest już nieaktualna lub była bardzo niska, realne stawki na 2024 to ok. 0.69 zł/m2, więc na 2025 może być ok. 0.73 zł/m2).
* Grunty zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej: Tutaj stawki są znacznie wyższe, często przekraczające 1,30 zł za m² (przykładowo ok. 1.34 zł/m2 na 2024 rok, więc na 2025 może być ok. 1.40 zł/m2).
* Grunty pozostałe: Kategoria obejmująca grunty niezajęte na prowadzenie działalności gospodarczej, ale niebędące gruntami mieszkalnymi, rolnymi czy leśnymi (np. grunty pod garażami wolnostojącymi niebędącymi częścią mieszkalną, grunty rekreacyjne nieobjęte działalnością gospodarczą). Tutaj stawki są niższe niż dla działalności gospodarczej, ale wyższe niż dla gruntów mieszkalnych.
Te maksymalne stawki stanowią górną granicę, której gminy nie mogą przekroczyć. Są one mechanizmem ochronnym dla podatników, zapobiegającym nadmiernym obciążeniom.
Rola Rad Gmin i Ustalanie Stawek Lokalnych
W ramach wyznaczonych limitów, to rada każdej gminy ma prawo corocznie, w drodze uchwały, ustalić własne stawki podatku od nieruchomości obowiązujące na jej terenie. Uchwały te są zazwyczaj podejmowane pod koniec roku kalendarzowego i obowiązują od 1 stycznia kolejnego roku. Gminy mają dużą autonomię w kształtowaniu tych stawek, co pozwala im dostosować politykę podatkową do lokalnych potrzeb i specyfiki. Mogą one np. różnicować stawki w zależności od lokalizacji nieruchomości (np. wyższe w centrum miasta, niższe na obrzeżach), a także od ich przeznaczenia. W praktyce, wiele gmin ustala stawki na poziomie niższym niż maksymalne, aby zachęcić inwestorów lub zmniejszyć obciążenia dla mieszkańców.
Podatek gruntowy: Ile wynosi i jak jest obliczany?
Obliczanie podatku od gruntu jest stosunkowo proste, gdy znamy powierzchnię działki i lokalną stawkę.
Metoda obliczania:
Podatek od gruntu = Powierzchnia gruntu (w m²) × Stawka podatku ustalona przez gminę (za m²)
Przykład kalkulacji:
Załóżmy, że jesteś właścicielem działki o powierzchni 1000 m², na której znajduje się:
* Budynek mieszkalny zajmujący 150 m² gruntu (grunt pod budynkiem mieszkalnym).
* Pozostały teren działki (850 m²) jest sklasyfikowany jako „grunt pozostały” (np. ogród, podjazd).
Przykładowe stawki w Twojej gminie na 2025 rok:
* Dla gruntów pod budynkami mieszkalnymi: 0,72 zł za m²
* Dla gruntów pozostałych: 0,55 zł za m²
Obliczenia:
1. Podatek za grunt pod budynkiem mieszkalnym: 150 m² × 0,72 zł/m² = 108,00 zł
2. Podatek za grunt pozostały: 850 m² × 0,55 zł/m² = 467,50 zł
Łączny podatek od gruntu: 108,00 zł + 467,50 zł = 575,50 zł
Do tego należy doliczyć podatek od powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego i ewentualnie budowli, jeśli takie istnieją i są związane z działalnością gospodarczą. Warto zwrócić uwagę, że podatek od gruntu pod budynkiem mieszkalnym jest liczony od powierzchni zajętej przez rzut poziomy budynku, natomiast podatek od samego budynku mieszkalnego liczony jest od jego powierzchni użytkowej. To są dwie odrębne składowe podatku od nieruchomości.
Właściciele nieruchomości otrzymują decyzje podatkowe od wójtów, burmistrzów lub prezydentów miast, najczęściej do końca lutego każdego roku. Decyzje te zawierają szczegółowe obliczenia i terminy płatności.
Zwolnienia i Ulgi Podatkowe: Kiedy Grunt Nie Podlega Opodatkowaniu?
Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych przewiduje szereg zwolnień z podatku od nieruchomości, które mają na celu wspieranie określonych sektorów gospodarki, ochronę dziedzictwa narodowego, czy promowanie działalności pożytku publicznego. Poznanie tych zwolnień jest kluczowe, ponieważ mogą one znacząco zmniejszyć lub całkowicie zlikwidować obowiązek podatkowy.
Do najważniejszych zwolnień należą:
* Grunty i budynki wchodzące w skład gospodarstwa rolnego i leśnego: Jak już wspomniano, grunty rolne i leśne są co do zasady zwolnione z podatku od nieruchomości, o ile nie są wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza lub leśna. Podlegają one odrębnym regulacjom (podatek rolny i leśny).
* Praktyczna wskazówka: Jeśli przekształcasz część gruntu rolnego pod budowę magazynu, ta część gruntu i budynek przestają być zwolnione i stają się przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości.
* Grunty i budynki wpisane do rejestru zabytków: Nieruchomości te są zwolnione z podatku od nieruchomości, pod warunkiem, że są utrzymywane i konserwowane zgodnie z przepisami o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Celem tego zwolnienia jest zachęcenie właścicieli do dbania o dziedzictwo narodowe.
* Ważne: Zwolnienie to dotyczy zarówno gruntów, jak i budynków. Konieczne jest jednak spełnienie warunku utrzymania zabytku w należytym stanie.
* Grunty i budynki zajęte na potrzeby zbiorowego zaopatrzenia w wodę, odprowadzania ścieków oraz oczyszczania ścieków: Zwolnienie to dotyczy infrastruktury kluczowej dla funkcjonowania miast i gmin.
* Grunty i budynki jednostek samorządu terytorialnego oraz Skarbu Państwa: Nieruchomości te są zwolnione, chyba że są w posiadaniu innych podmiotów.
* Grunty i budynki służące celom oświatowym, naukowym, kulturalnym, sportowym, ochrony zdrowia, opieki społecznej i ochronie środowiska: Zwolnienie dotyczy podmiotów prowadzących tego typu działalność, np. szkoły, szpitale, muzea, kluby sportowe.
* Grunty i budynki zajęte na prowadzenie działalności statutowej przez organizacje pożytku publicznego (OPP): Jest to istotne zwolnienie dla sektora non-profit. Warunkiem jest, aby nieruchomości były faktycznie wykorzystywane na cele statutowe, a nie np. komercyjne.
* Przykład: Fundacja, która prowadzi schronisko dla zwierząt na własnej działce, może ubiegać się o zwolnienie z podatku od nieruchomości za ten grunt i budynek. Jeśli jednak fundacja wynajmuje część budynku na biuro komercyjnej firmie, ta część będzie podlegać opodatkowaniu.
Ważne aspekty zwolnień:
* Kwalifikacja gruntu/nieruchomości: Kluczowe jest odpowiednie sklasyfikowanie gruntu w ewidencji gruntów i budynków (EGiB) oraz jego faktyczne przeznaczenie.
* Wniosek o zwolnienie: W wielu przypadkach, aby skorzystać ze zwolnienia, konieczne jest złożenie odpowiedniego wniosku do organu podatkowego (wójta, burmistrza, prezydenta miasta) i przedstawienie dokumentów potwierdzających spełnienie warunków.
* Monitoring zmian: Przepisy dotyczące zwolnień mogą ulegać zmianom, dlatego warto monitorować aktualne regulacje i obwieszczenia Ministra Finansów.
Zwolnienia z podatku od nieruchomości są cennym narzędziem wsparcia dla wielu podmiotów i sektorów. Świadomość ich istnienia i warunków ich uzyskania pozwala na optymalizację obciążeń podatkowych i efektywniejsze zarządzanie nieruchomościami.
Rewolucja w Definicjach: Zmiany w Przepisach Podatkowych od Roku 2024 i 2025
W polskim systemie podatkowym, zwłaszcza w obszarze podatku od nieruchomości, co pewien czas zachodzą istotne zmiany mające na celu uszczegółowienie przepisów i dostosowanie ich do dynamicznie rozwijającego się rynku oraz zmieniających się realiów prawnych. W kontekście obecnej daty (lipiec 2025 roku), warto przyjrzeć się regulacjom, które weszły w życie od początku 2024 i 2025 roku, wpływając na zasady opodatkowania gruntów i obiektów.
Głównym motywem tych zmian była potrzeba ujednolicenia interpretacji pojęć „budynku” i „budowli” w różnych gałęziach prawa (podatkowego, budowlanego, administracyjnego). Przez lata te definicje były źródłem licznych sporów interpretacyjnych między podatnikami a organami podatkowymi. Nowelizacje mają na celu zwiększenie przejrzystości systemu podatkowego i zmniejszenie ryzyka błędnej klasyfikacji, która mogła prowadzić do nieprawidłowego naliczania podatku.
Nowe Definicje i ich Wpływ (od 2024 roku)
Od 1 stycznia 2024 roku, weszły w życie zmiany w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych, które precyzyjniej definiują, co należy rozumieć przez budynki i budowle w kontekście podatku od nieruchomości. Kluczowe jest tutaj odwołanie do Prawa budowlanego w zakresie definicji obiektów budowlanych.
* Budynek: Definicja budynku została doprecyzowana, aby jednoznacznie wskazać, że jest to obiekt trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, posiadający fundamenty i dach. Celem było wyeliminowanie dwuznaczności, na przykład w odniesieniu do wiat, garaży blaszanych czy innych obiektów o niejasnym statusie. Obecnie, jeśli obiekt spełnia te kryteria, bez wątpliwości jest budynkiem i podlega opodatkowaniu według stawek przewidzianych dla budynków.
* Budowla: To w tej definicji zaszły chyba najistotniejsze zmiany z perspektywy podatkowej. Nowelizacja miała na celu wyeliminowanie problematycznych interpretacji budowli jako „obiektów budowlanych niebędących budynkami lub obiektami małej architektury”. Obecnie definicja budowli w ustawie podatkowej precyzyjniej odnosi się do konkretnych rodzajów obiektów wymienionych w Prawie budowlanym oraz tych, które są urządzeniami budowlanymi w rozumieniu prawa budowlanego, związanymi z obiektem budowlanym. Kluczowe jest wciąż powiązanie z prowadzeniem działalności gospodarczej. Oznacza to, że wiele obiektów, które dotychczas były traktowane w szarej strefie interpretacyjnej (np. niektóre ogrodzenia, zbiorniki, sieci), teraz ma jaśniej określony status podatkowy, jeśli służą celom biznesowym.
Implikacje dla gruntów budowlanych:
Chociaż zmiany te dotyczą głównie definicji obiektów, mają one pośredni, ale istotny wpływ na opodatkowanie gruntów budowlanych. Jeżeli nowe definicje sprawią, że dany obiekt zostanie zakwalifikowany jako budynek lub budowla, to grunt, na którym on stoi, będzie opodatkowany odpowiednio jako grunt pod budynkiem lub grunt zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej. To z kolei może wpłynąć na stawkę podatku gruntowego, ponieważ grunty zajęte na działalność gospodarczą mają z reguły wyższe stawki.
Regulacje wchodzące w życie od 2025 roku
Nowe przepisy w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych obowiązujące od 2025 roku, w znacznej mierze są rozwinięciem i doprecyzowaniem zmian z 2024 roku. Mają one na celu dalsze ujednolicenie interpretacji i eliminację luk prawnych. Dotyczą one przede wszystkim szczegółowych zasad opodatkowania gruntów budowlanych, a konkretnie sposobów określania ich powierzchni i przeznaczenia.
* Ujednolicenie zasad fiskalnych: Nowe regulacje mają za zadanie stworzyć spójniejszy system opodatkowania, niezależnie od specyfiki danego obiektu, a także ograniczyć możliwości optymalizacji podatkowej poprzez niejasne klasyfikacje.
* Różnice między typami obiektów: Przepisy mogą dokładniej uwzględniać różnice w opodatkowaniu w zależności od tego, czy grunt jest zajęty pod budynek mieszkalny, budynek komercyjny, czy budowlę związaną z działalnością gospodarczą. Może to prowadzić do bardziej precyzyjnego przypisywania stawek i tym samym do bardziej sprawiedliwego rozłożenia obciążeń.
* Wartość nieruchomości: Choć podatek od gruntu nie jest bezpośrednio powiązany z wartością rynkową nieruchomości (a z jej powierzchnią i przeznaczeniem), jaśniejsze definicje i zasady klasyfikacji mogą pośrednio wpływać na ocenę wartości nieruchomości przez rynek i instytucje finansowe, poprzez zwiększenie przejrzystości obciążeń podatkowych.
Podsumowując: Zmiany z lat 2024 i 2025 w przepisach podatkowych dotyczących nieruchomości są ważnym krokiem w kierunku unowocześnienia i uszczelnienia systemu. Dla właścicieli nieruchomości oznaczają one konieczność dokładnej weryfikacji statusu prawnego i faktycznego swoich obiektów, aby upewnić się, że są one prawidłowo opodatkowane zgodnie z obowiązującymi, nowymi zasadami. Regularne śledzenie komunikatów Ministerstwa Finansów oraz uchwał rad gmin jest teraz ważniejsze niż kiedykolwiek.
Praktyczne Aspekty i Wskazówki dla Właścicieli Nieruchomości
Zrozumienie teoretycznych podstaw podatku od gruntu to jedno, ale równie ważne jest opanowanie praktycznych aspektów związanych z jego rozliczaniem. Odpowiednie zarządzanie obowiązkami podatkowymi może uchronić przed niepotrzebnymi problemami i sankcjami.
1. Złożenie Deklaracji/Informacji Podatkowej
* Osoby fizyczne: Po nabyciu nieruchomości (gruntu i/lub budynku), nowy właściciel (lub użytkownik wieczysty, posiadacz samoistny) ma obowiązek złożyć informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych (druk IN-1) do właściwego organu podatkowego (wójta, burmistrza, prezydenta miasta) w terminie 14 dni od daty zaistnienia okoliczności uzasadniających powstanie obowiązku podatkowego (np. data nabycia, data oddania budynku do użytkowania). Na podstawie tej informacji organ wydaje decyzję ustalającą wysokość podatku.
* Osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej: Podmioty te są zobowiązane do składania deklaracji na podatek od nieruchomości (druk DN-1) co roku,
